Iglaki
Chyba w każdym ogrodzie można spotkać iglaki. Wbrew pozorom nie są one aż tak łatwe w pielęgnacji. Sadzić je najlepiej wiosną, na początku wegetacji. Sadzimy je na głębokość doniczki, w jakiej były. Iglaki lubią ziemię lekko kwaśną. Ponieważ pod iglakami trawa na pewno nie urośnie, to warto teren wokół iglaków wyściółkować korą. Lepiej, aby kora nie była zbyt drobna. Po wyściółkowaniu nie musimy się obawiać o chwasty. Wielką zaletą iglaków są możliwości przycinania ich na dowolny kształt. Przy odrobinie wyobraźni i kreatywności można stworzyć w ogrodzie żywą rzeźbę. Iglaki nadają się również na żywopłoty. W tym przypadku są one idealnym tworzywem, ponieważ z wyjątkiem modrzewia są one zimozielone. W przypadku żywopłotów króluje żywotnik, czyli tzw. tuja. Iglaki trzeba nawozić specjalnymi nawozami do iglaków, ale nie tylko doglebowo, bo również dolistnie. Zastosowanie odpowiedniego nawozu dolistnego zagwarantuje zdrowy wygląd rośliny. Iglaki nie wymagają dużych ilości wody, dlatego są ogólnie mało wymagające. Nie każdy, kto ma ogród, na samym początku jego tworzenia dobrze go zaprojektował. A przecież od tego zależy, czy nasz ogródek będzie w przyszłości zachwycał naszych gości i przechodniów. Chyba każdy chciałby, aby jego ogródek był idealny. Aby tak było przede wszystkim trzeba go odpowiednio pielęgnować i to każdego dnia. Jednak pierwszorzędną sprawą jest dobry projekt, czyli jak najlepsze umiejscowienie wszystkich elementów ogrodu. Jak wiadomo, nie każda roślina może być w byle jakim miejscu. Trzeba tak rozplanować nasz ogródek, aby wszystko było na swoim miejscu. Od tego zależy, czy później będziemy mieli ładne, zielone zacisze, czy też nasze rośliny wyschną i wyginą. Tak więc trzeba wiedzieć, gdzie może się znajdować każdy z gatunków w naszym ogrodzie. Bowiem niektóre rośliny wolą cień, inne wolą wilgotne miejsca, inne suche. Wszystko to trzeba przemyśleć. Warto poświęcić sporo czasu na projektowanie ogródka, bo w źle zaprojektowanym ogrodzie, nasza praca zda się na nic.
Delta Świny to najbardziej wysunięty na północny- zachód obszar Polski. Jedną z wielu wysp tworzących deltę jest Karsiborska Kępa, o powierzchni około 300 ha. Z powodu wielkiej ilości i różnorodności gatunkowej, żyjących tam ptaków określana jest mianem “ptasiego raju” i w dużej części jest objęta ochroną jako rezerwat przyrody. Utworzenie rezerwatu było dziełem Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków. W rezerwacie można spotkać ponad 140 gatunków ptaków gniazdujących Lu zatrzymujących się w Okresie wiosenno-jesiennych wędrówek. Większość ptaków gnieździ się na pastwiskach łąkach i trzcinowiskach, są też gatunki budujące gniazda na drzewach, w norach i zaroślach krzewów. Głównymi gatunkami ptaków chronionych są: wodniczka oraz biegus zmienny. Oprócz nich występują tu: bielin, konia, char, rożeniec, bekas, dzikie gęsi, tracz, łabędzie, żurawie, czajki i wiele innych. Aby zapobiec niekorzystnym zmianom, które mogły spowodować ucieczkę ptaków prowadzi się czynna ochronę, której celem jest zachowanie ptasich siedlisk. “Prządki” to rezerwat przyrody nieożywionej, o niezwykłych walorach krajobrazowych, widokowych i naukowych. Rezerwat położony jest na północ od Krosna. W granicach rezerwatu znalazł się niezwykle atrakcyjny obszar skałkowy, składający się z osiągających 20 metrów wysokości bloków skalnych o charakterze ostańców, które są wychodniami piaskowca ciężkowickiego. W wyniku działania procesów erozyjnych skały przybrały fascynujące kształty, przypominające sylwetki ludzi zgarbione kobiety-olbrzymy. W szczelinach skalnych rosną powyginane drzewa, brzozy, olchy i sosny. Każda skała posiada swoją nazwę zwyczajową: Prządka – Matka, Herszt, Zbój i Madej. Najstarsze legendy o powstaniu skał wiążą się z siłami nadprzyrodzonymi. Tereny otaczające rezerwat mogą poszczycić się bogatą przeszłością historyczną. To tutaj Aleksander Fredro umieścił akcję “zemsty”. Opisując spory i kłótnie dawnych właścicieli zamczyska.