Puszcza Knyszyńska
Puszcza Knyszyńska swoją wielkością ustępuje jedynie Puszczy Białowieskiej. Jej powierzchnia wynosi niespełna osiemset czterdzieści kilometrów kwadratowych. Bardzo często jest również określana mianem Puszczy Świsłockiej. Podobnie jak we wspomnianej Białowieży, tak i tutaj żyją żubry – ich ostoje znajdują się na tych obszarach od trzydziestu pięciu lat. Przed dwudziestoma jeden laty został tutaj powołany do życia Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej. Na terenie puszczy znajduje się dwadzieścia jeden rezerwatów przyrodniczych, takich jak między innymi las Cieliczański, Krzemienne Góry, Chomontowszczyzna, Starodrzew Szyndzielski oraz Woronicza. Jeżeli chodzi o lasy, dominujące są tutaj świerkowe oraz sosnowe. Niezwykle istotną część tutejszego krajobrazu stanowią powierzchniowe wody. Nie ma w tym fakcie niczego dziwnego, albowiem Puszcza Knyszyńska jest zlokalizowana w dorzeczu rzeki Supraśl. Puszcza Kozienicka zlokalizowana jest w województwie mazowieckim na pograniczu dwóch powiatów, a mianowicie kozienickiego oraz radomskiego. Jest tym, co pozostało po rozległej o ogromnej Puszczy Radomskiej, która była w okresie średniowiecza królewszczyzną. Powierzchnia Puszczy Kozienickiej wynosi niemalże trzydzieści tysięcy hektarów. Jeżeli chodzi o rosnące tutaj lasy, to gatunkiem drzew w nich dominującym są zdecydowanie sosny. Występuje tutaj także sporo jodeł, dębów oraz grabów. Najbliższymi w tej okolicy bardziej znanymi miastami są Pionki oraz, oczywiście, Kozienice. Niedaleko od południa przebiega tu trasa prowadząca z radomia do Puław. Znaczna część tej puszczy podlega ochronie w ramach Kozienickiego Parku Krajobrazowego – został on powołany do życia przed dwudziestoma sześcioma laty, a łączna jego powierzchnia wynosi niewiele ponad dwieście sześćdziesiąt dwa kilometry kwadratowe. Puszcza Kurpiowska zlokalizowana jest – co zresztą sama jej nazwa sugeruje – na Równinie Kurpiowskiej. Określana jest również mianem Puszczy Zielonej, chociaż akurat te określenie ma charakter bardziej umowny. Swego czasu kojarzone bowiem było z kilkoma kompleksami leśnymi. W szesnastym stuleciu znana była jako Zagajnica. Granice tego leśnego kompleksu wyznaczone są przez trzy rzeki, a mianowicie przez Pisę, Narew oraz Orzyc. Mieszkająca w tych okolicach ludność to oczywiście Kurpowie. Na tym terenie znajdują się cztery przyrodnicze rezerwaty, a noszą one następujące nazwy – Łokieć, Ciemny Kąt, Kaniston oraz Czarnia. Lasy zajmują mniej więcej jedną trzecią powierzchni tej puszczy. Spośród gatunków drzew ponad dziewięćdziesiąt procent stanowią sosny. Z kolei drzewa takie jak brzozy, dęby, świerki oraz olsze występują tutaj w małych ilościach. Kilka drzewostanów naturaliów podlega ścisłej ochronie.
Puszcza Białowieska to jeden z najbardziej znanych kompleksów leśnych – i to nie tylko w naszym kraju, ale również poza jego granicami. A wszystkiemu “winne” są oczywiście żubry. Puszcza Białowieska jest tym, co do dzisiejszych czasów przetrwało ze starych czterech puszcz. Aktualnie jej łączna powierzchnia wynosi przeszło sto pięćdziesiąt tysięcy hektarów, z czego na terenie naszego kraju znajduje się ich sześćdziesiąt dwa tysiące. Reszta leży na Białorusi. To właśnie tutaj przetrwały ostatnie już na całym europejskim niżu lasy posiadające pierwotny charakter, z czego najwięcej jest w tym przypadku lasów grądowych. Jeżeli chodzi o roślinność, spotkać tutaj można sporo takich gatunków, którym niegdzie indziej nie udało się już przetrwać. Ze zwierząt z kolei żyje tutaj przeszło dwanaście tysięcy ich gatunków. Na terenie polskiej części Puszczy Białowieskiej znajduje się Białowieski Park Narodowy. Puszcza Borecka słynie przede wszystkim z tego, iż na Pojezierzu Ełckim stanowi największy leśny kompleks. Jej powierzchnia wynosi bowiem dwieście trzydzieści kilometrów kwadratowych. Administracyjnie podzielona jest ona na trzy części. Są to takie obręby jak Czerwony Dwór, Borki oraz Przerwanki. Lasem zarządza białostocka Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych. Na terenie Puszczy Boreckiej znajdują się cztery przyrodnicze rezerwaty – Wyspa Lipowa, Lipowy Jar, Jezioro Borki oraz Mazury. Niemalże sto procent powierzchni puszczy porośnięte jest lasami. Ogólnie roślinność jest tutaj bardzo zróżnicowana, nie wyłączywszy z tego i takich roślin, które posiadają w naszym kraju status wymierających. Jeżeli natomiast chodzi o faunę, lasy te słyną z wielu gatunków łownej zwierzyny. Żyje tu kilka wilków i dwa rysie, a także przeszło sto czterdzieści gatunków ptactwa, z czego wiele znajduje się pod ochroną.