Fenek
Nawet dorosły fenek, jest siedem razy mniejszy od lisa żyjącego w naszych lasach. Miękkie futro, wielkie oczy, a przede wszystkim wielkie uszy, sprawiają sympatyczne wrażenie, gdy patrzy się na tego miniaturowego liska. Można by sądzić, że jest bardzo łagodny i przyjazny. W rzeczywistości jednak jest mięsożerny, a zdarza się także, że stać go na agresje. Poluje na gryzonie, ptaki, jaszczurki i owady. Broniąc swego pożywienia wygina grzbiet i przyjmuje groźną postawę. Jego zabawy w grupie, przekształcają się czasem w prawdziwa walkę. Fenka obserwowano zawsze w niewoli. W środowisku naturalnym było to trudne, gdyż jest on zwierzęciem nocnym. Dzień spędza w norze, niedostępnej dla sąsiadów. Żyje w pustynnych częściach Sahary, Libii i Półwyspu Arabskiego. Lis ten rozmnaża się między styczniem a marcem. Każdego roku samica wydaje jeden miot. Młode rozwijają się bardzo szybko i już po dwóch miesiącach przestają pić mleko matki. W wieku czterech miesięcy podobne już są do osobników dorosłych, lecz dużo lżejsze. Fenki żyją parami, lub w rodzinach liczących do 12 osobników. Adaks jest zwierzęciem doskonale przystosowanym do warunków pustynnych, potrafi on obyć się bez wody nawet kilka miesięcy a niekiedy nawet rok. Tę wstrzemięźliwość adaksa można łatwo wytłumaczyć, znajduje on płyn w swoim pożywieniu oraz wykorzystuje poranną rosę. Ta duża antylopa żyje w najbardziej suchych rejonach Sahary. Przemierza wielkie odległości w poszukiwaniu pożywienia, a jego zmysł prowadzi go w okolice gdzie niedawno padało i gdzie szybko wyrastają rośliny. Adaks prowadzi, więc wędrowny tryb życia, przemieszcza się wcześnie rano lub wieczorem, unikając największych upałów. Jest to spory ssak, mierzący 1,20 metrów i ważący około 90 kg. Imponujące są jego rogi, osiągające nawet 109 cm długości. W dwóch miejscach lekko się zawijają, a część ich długości pokrywają przylegające do siebie pierścienie. Ciąża u tych ssaków trwa około 260 dni. Samica wydaje na świat jedno młode, ważące 5 – 7 kg. Dziś jest to gatunek ginący. Bezsensownie tępiony, schronił się w części pustyni, rozciągającej się na terenie Mali. W 1977 roku liczba ocalałych adaksów spadła z 500 000 do zaledwie 10 000 osobników.
Zygokaktusy to kwiaty, których rodzimym krajem jest Brazylia. Zygokaktusy to rośliny kwitnące. Ozdobione są zatem licznymi kwiatami, które występują w bardzo wielu kolorach w zależności od odmiany. Dlatego też spotkać możemy zygokaktusy z fioletowymi kwiatami, różowymi oraz w kolorze purpury. Charakterystyczne dla zygokaktusa jest to, że jego kwiaty wyrastają dopiero na końcu pędów, które swobodnie zwisają. Te barwne kwiaty pojawiają się tylko raz w roku najczęściej w porze Bożego Narodzenia, sta też u nas inna nazwa kwiatu, czyli kaktus bożonarodzeniowy. Zygokaktus uwielbia miejsca zacienione i najlepiej, aby były one bardzo wilgotne. Zimą natomiast szczególnie w okresie kwitnienia musimy pamiętać o częstym podlewaniu, gdyż podczas kwitnienia ziemia tego kwiatu wymaga bardzo dużo wilgoci. Latem natomiast dobrze jest przestawić zygokaktusa do pomieszczenia, gdzie temperatura nie będzie przekraczała 15 stopni Celsjusza. Pędy tego kwiatu lubią też być zraszane wodą, najlepiej przy każdym podlewaniu o tym pamiętać. Za nim zdecydujemy się na zakup królowej nocy musimy wiedzieć, że kaktus ten wymagać będzie dużo miejsca. Jego pędy w dobrych warunkach potrafią urosnąć do długości kilku metrów. Nazwa kaktus waniliowy wzięła się natomiast stąd, że roślinę tą zdobi ogromny biały kwiat, który wyrasta na końcu pędu. Oczywiście jak można się domyśleć kwiat ten pachnie niczym wanilia, stąd też wzięła się potoczna nazwa tego kaktusa. Jednak, żeby zobaczyć ten kwiat trzeba poświęcić noc, gdyż charakterystyczne dla tej rośliny jest kwitnienie raz w roku i to akurat tylko w porze nocnej. Gdy obudzimy się rano po wspaniałym kwiecie nie będzie nawet śladu, nie mówiąc o tym cudownym waniliowym zapachu. Królowa nocy uwielbia rosnąc w pomieszczeniach ciepłych, ale nie narażonych bezpośrednio na działanie słońca. Natomiast zimą trzeba koniecznie przenieść ją do chłodnego miejsca, ale musi być ono jasne. Kaktus ten najlepiej będzie rósł w temperaturze około 15 stopni Celsjusza. Warto też przy każdym podlewaniu zraszać pędy rośliny, a do ziemi dodawać składniki odżywcze.