Mamilarie
Malimarie to kwiaty znane od wieków, które mają bardzo bogatą historię, a co za tym idzie krążą wokół nich liczne legendy. Dawniej wierzono bowiem, że malimarie, to kwiaty które chronią przed złodziejami. Legenda głosi, że osoba, która dokonała kradzieży jest pod opieką tego kwiatu, a sprawi on, że złodziej zostanie ukarany chorobą zwaną obłędem. Kolejna z legend zaś głosi, że malimarie chroniły przed piorunami, ale również przed śmiertelnymi chorobami. Malimarie to kaktusy, których rodzimym krajem jest Meksyk. Rośliny te przybierają kształt kulisty, a ich powierzchnia pokryta jest przez liczne brodawki, zaś z brodawek rosną kolce zgromadzone w kępki. W zależności od odmiany niektóre malimarie mają bardzo delikatne kolce, po dotknięciu których nic nam się nie stanie, ale są także odmiany, których kolce są bardzo długie i twarde i bardzo ostro zakończone. Wiedzieć też trzeba, że malimarie są roślinami kwitnącymi. Charakterystyczne dla nich są kwiaty wyrastające z obok brodawek. Kwiaty te zazwyczaj mają barwę żółtą. Opuncje to kaktusy, które w naturalnych warunkach rosną na pustyniach i to w miejscach, gdzie trudno spotkać jakiekolwiek rośliny. Gdy będziemy kiedyś na pustyni warto zatem zwrócić uwagę, jakie rośliny porastają ten obszar czy np. nie spotkamy tutaj właśnie opuncji. Jeśli te kwiaty nam się podobają i chcemy podjąć się domowej hodowli opuncji warto najpierw wybrać odpowiednią odmianę tej rośliny. Większość odmian tego kaktusa przeznaczonych do domowej hodowli posiada liczne kolce, co przecież jest charakterystyczne dla tych gatunków roślin. Roślina ta zbudowana jest z kilku pędów, które często są różnej długości, a ich kształty też są bardzo odmienne. Ciekawostką jest to że pędy u opuncji mogą wyrastać nie tylko z korzenia, ale bezpośrednio jeden z drugiego. Opuncja należy także do rodziny kaktusów kwitnących. Jej kwiaty są najczęściej w kolorze żółtym lub w kolorze czerwonym, choć te drugie są dużo rzadziej spotykane. Opuncje są kwiatami niezwykłe odpornymi na niekorzystne warunki, toteż jeśli od czasu do czasu zapomnimy ją podlać, na pewno nic jej się nie stanie. Epifilum to kaktus, którego rodzimym krajem jest Ameryka Zwrotnikowa. Co wyróżnia tą roślinę od innych? Epifilum wyrasta na konarach drzew oraz na pniach. Jeśli zdecydujemy się na hodowlę tej rośliny w domu musimy wiedzieć, że kaktus ten wymaga ziemi torfowo – glinianej. Poza tym będzie wymagał od nas także regularności w podlewaniu, ale tylko latem. Jeśli chodzi o zimę, to możemy go podlewać raz w tygodniu a nawet rzadziej. Najlepiej dostosować częstotliwość podlewania poprzez własne obserwacje, wszystko bowiem zależy od tego w jakich warunkach kaktus będzie zimował. Epifilum podlewamy zawsze letnią wodą. Dobrze rośnie w miejscach, gdzie jest ciepło, ale w miejscu takim, gdzie bezpośrednio nie świeci słońce. Latem, gdy temperatura jest bardzo wysoka dobrze jest roślinę zraszać. Ale należy to robić bardzo wcześnie rano, nim będzie gorąco, bo w południe taki zabieg może roślinie zaszkodzi. Istotny jest fakt, że ten kaktus nie posiada kolców, ale za to może pochwalić się pięknymi kwiatami.
Aloes to roślina która występuje na całym świecie. W każdym zakątku są jednak znane różne odmiany tej rośliny. Łącznie występuje prawie 200 gatunków. W Polsce najłatwiej spotkać odmianę drzewiastą oraz pstrą. Aloes drzewiasty potrafi urosnąć do wysokości 70 cm. Ta odmiana charakteryzuje się liśćmi w kolorze szarozielonym, a jego brzegi pokrywają bardzo maleńkie i delikatne kolce. Poza tym aloes powszechnie znany jest jako środek, który wspomaga leczenie ran. To właśnie w kolcach jest składnik o uzdrawiających właściwościach. Aloes jest rośliną, która posiada również kwiaty. Najczęściej występują one w kolorze koralowym. Te rośliny są bardzo łatwe do rozmnożenia, gdyż wystarczy odciąć pędy boczne i posadzić w nowej ziemi. Jeśli zaś chodzi o aloes pstry, to .jest on znacznie mniejszy od drzewiastego. W warunkach domowych rośnie do wysokości 30 centymetrów. Jego liście mają barwę jasnoszarą, a przez środek przechodzą paski w kolorze ciemnej zieleni. Aloes drzewiasty oraz aloes pstry muszą być obficie i często podlewane. Echinokaktus to roślina, która ma jasnozieloną barwę. Ma kształt żebrowanej kuli, która równomiernie pokryta jest cierniami w kolorze żółtozłotym. Z reguły Echinokaktus nie kwitnie, ale w jego starszych odmianach spotkać można jeszcze kwiaty. Wówczas wierzchołki tej rośliny porośnięte są kwiatami w kolorze różowym lub w kolorze żółtym. Jeśli o roślinę będziemy dbali i pamiętali o podlewaniu i dogodnych warunkach, to może nam wyrosnąć nawet do średnicy 80 centymetrów. Jeśli roślina zaczyna przechodzić do wegetacji to należy pamiętać, aby w tym czasie zapewnić jej miejsce jasne, ale nie takie, gdzie bezpośrednio padają promienie słoneczne. Następnie po kilku tygodniach należy kwiatu zapewnić miejsce zacienione i chłodne, w którym temperatura nie będzie wyższa niż 10 stopni Celsjusza. W tym też czasie echinokaktus wymaga od nas częstego podlewania, gdyż nie lubi, aby ziemia była sucha, spowodowane to jest intensywnym wzrostem rośliny. Warto też wzbogacić ziemię o składni odżywcze stosując odpowiednie preparaty.