Drzewo tropikalne
Nawet dla wytrawnych botaników odróżnienie w dżungli jednego gatunku drzewa od drugiego nie jest łatwą sprawą. Ich jasne, gładkie pnie wyglądają zawsze jednakowo. Brakuje wyraźnych różnic w kolorze i kształcie cienkiej najczęściej kory, a liście i kwiaty znajdują się nieosiągalnie wysoko i nie mogą pomóc w określeniu gatunku drzewa. Niezliczone ilości rosnących pionowo i w poprzek epifitów i roślin sprężystych, lian i gałęzi sąsiednich drzew powodują, że niezmiernie trudno podporządkować jakiś liść czy kwiat danej roślinie. Najczęściej tylko bardzo doświadczeni tubylcy są w stanie określić gatunek rosnącego drzewa. Odwołują się przy tym do wszystkich zmysłów, próbują ustalić obok koloru kory i jej grubości również jej smak i zapach. Wskazówką dla nich jest nawet sok wypływający z naciętej kory. Bardzo charakterystyczna cechą większości drzew są płaskie, szerokie listwy u nasady piżma. Nazywamy je korzeniami tarczowymi. Podpierają one drzewo i rozkładają jego ciężar na większą powierzchnię. Rośliny w lasach tropikalnych mają dobre warunki by móc się rozwijać i rosnąć. Jedynym czynnikiem ograniczającym ich wzrost jest niedobór światła. Gęsty okap z liści drzew niemal całkowicie zatrzymuje promienie słoneczne. Do podłoża dociera zaledwie 1 – 2 %. Nieliczne rośliny, takie jak begonie lub paprocie dostosowały się do życia na tym mrocznym podłożu. Wiele młodych roślin natomiast wypuściwszy zaledwie kilka listków dla zapewnienia sobie egzystencji wiele lat czeka by móc wystrzelić w górę. Dopiero, gdy na przykład burza przewróci stojące stare drzewo i powstaje luka, przez którą wpada światło, małe roślinki zaczynają się gwałtownie rozwijać. Dochodzi do prawdziwej bitwy, a wygrywa ją to drzewo, które pierwsze zdoła rozpostrzeć swoją koronę, zabierając w ten sposób światło innym. Wiele roślin oczekuje na tę chwilę daremnie, często giną nie doczekawszy się promieni słońca. Dlatego też wiele gatunków wykształciło inna formę zdobywania światła.
Ogrodnik to osoba, która musi zajmować się roślinnością. Może musi to złe określenie, ponieważ często ogrodnikami zostaje się niemalże z powołania, ponieważ bardzo lubimy zajmować się roślinami, między innymi warzywami i owocami, a więc nic nie stoi nam na przeszkodzie abyśmy zostali ogrodnikami. Oczywiście im bardziej będziemy lubili czynność, którą będziemy wykonywali oczywiście tym lepiej będzie ona nam wychodziła. Najlepszym wyznacznikiem dobrej pracy ogrodnika jest oczywiście to, ze jego rośliny dobrze się rozwijają i owocują czy kwitną w zależności od tego jaki rodzaj roślinności on hoduje. Oczywiście czasami zdarzają się oczywiście sytuacje kiedy to człowiek nie jest w stanie ogarnąć takiej czynności, ponieważ go ona albo nie interesuje, albo nie ma na nią ochoty, a więc z takim podejściem do ogrodnictwa, najlepiej nie zostawać ogrodnikiem, ponieważ i tak nie będziemy czerpali z tego wymiernych korzyści a tym bardziej przyjemności o którą coraz ciężej jest oczywiście w naszych czasach. Praca ogrodnika jest poważna i jednoznacznie odpowiedzialna, ponieważ jeżeli ogrodnik zacznie zaniedbywać swoje obowiązki to nasza działka stanie się bardzo szybko zaniedbana i brzydka, a przecież nie możemy do tego dopuścić, ponieważ okaże się, że oczywiście nie będziemy ieli chętnych gości na odwiedziny skoro u nas panuje tak wielki bałagan. Ogrodnicy często korzystają z pomocy, ale nic w tym dziwnego, ponieważ człowiek to stworzenie wygodne i zawsze będzie poszukiwało rozwiązań jak tu by umilić i skrócić sobie wykonywanie pracy. To jest właśnie największa siła napędowa tego, że ludzie starają się tworzyć wynalazki, które ciągle umilają nam życie, a jednocześnie oczywiście sprawiają że jest nam o wiele łatwiej w naszym życiu. Ogrodnicy musza mieć specjalne wykształcenie, ponieważ bez niego nie będą oni w stanie niemalże niczego osiągnąć, ponieważ ogrodnictwo wymaga bardzo dobrej znajomości natury, a co za tym idzie musimy się przygotować na wykorzystanie naszej cierpliwości, ponieważ efekty w ogrodnictwie rodzą się po woli.