Fenek
Nawet dorosły fenek, jest siedem razy mniejszy od lisa żyjącego w naszych lasach. Miękkie futro, wielkie oczy, a przede wszystkim wielkie uszy, sprawiają sympatyczne wrażenie, gdy patrzy się na tego miniaturowego liska. Można by sądzić, że jest bardzo łagodny i przyjazny. W rzeczywistości jednak jest mięsożerny, a zdarza się także, że stać go na agresje. Poluje na gryzonie, ptaki, jaszczurki i owady. Broniąc swego pożywienia wygina grzbiet i przyjmuje groźną postawę. Jego zabawy w grupie, przekształcają się czasem w prawdziwa walkę. Fenka obserwowano zawsze w niewoli. W środowisku naturalnym było to trudne, gdyż jest on zwierzęciem nocnym. Dzień spędza w norze, niedostępnej dla sąsiadów. Żyje w pustynnych częściach Sahary, Libii i Półwyspu Arabskiego. Lis ten rozmnaża się między styczniem a marcem. Każdego roku samica wydaje jeden miot. Młode rozwijają się bardzo szybko i już po dwóch miesiącach przestają pić mleko matki. W wieku czterech miesięcy podobne już są do osobników dorosłych, lecz dużo lżejsze. Fenki żyją parami, lub w rodzinach liczących do 12 osobników. Adaks jest zwierzęciem doskonale przystosowanym do warunków pustynnych, potrafi on obyć się bez wody nawet kilka miesięcy a niekiedy nawet rok. Tę wstrzemięźliwość adaksa można łatwo wytłumaczyć, znajduje on płyn w swoim pożywieniu oraz wykorzystuje poranną rosę. Ta duża antylopa żyje w najbardziej suchych rejonach Sahary. Przemierza wielkie odległości w poszukiwaniu pożywienia, a jego zmysł prowadzi go w okolice gdzie niedawno padało i gdzie szybko wyrastają rośliny. Adaks prowadzi, więc wędrowny tryb życia, przemieszcza się wcześnie rano lub wieczorem, unikając największych upałów. Jest to spory ssak, mierzący 1,20 metrów i ważący około 90 kg. Imponujące są jego rogi, osiągające nawet 109 cm długości. W dwóch miejscach lekko się zawijają, a część ich długości pokrywają przylegające do siebie pierścienie. Ciąża u tych ssaków trwa około 260 dni. Samica wydaje na świat jedno młode, ważące 5 – 7 kg. Dziś jest to gatunek ginący. Bezsensownie tępiony, schronił się w części pustyni, rozciągającej się na terenie Mali. W 1977 roku liczba ocalałych adaksów spadła z 500 000 do zaledwie 10 000 osobników.
Błyszcząca roślina pokojowa Aglaonema to roślina rodem z Malezji, może nie najbardziej popularna, ale warta bliższego poznania. Aglaonemy bowiem świetnie nadają się do domowej hodowli, ponieważ dobrze znoszą większość warunków, z jakimi przychodzi im się zmierzyć. Nie są to rośliny wielkich rozmiarów, rosną do ok. 25 cm, a każdego roku może im przybyć 5-6 liści. Latem wytwarzają małe żółte lub białe kwiaty, dosyć niepozorne i nie wydzielające żadnej woni. Generalnie optymalną temperaturą dla tych roślin jest ok. 15 stopni Celsjusza, niemniej mogą one przeżyć nawet przy 10 stopniach. Latem aglaonemy lubią cieplejsze warunki, o ile powietrze jest wystarczająco wilgotne. W tym okresie podlewamy roślinę 2 razy w tygodniu, zimą natomiast zaledwie raz. W miesiącach letnich warto też zraszać roślinę dwukrotnie w ciągu tygodnia. Zimą nie jest to konieczne, gdyż aglaonemy dobrze sobie radzą w suchej atmosferze. Ponadto, roślina nie jest zbyt wymagająca w hodowli – zamiast przycinania, wystarczy usuwać uschnięte liście, a wiosną każdego roku ją przesadzić. Ozdoba domu niekoniecznie do jedzenia. Ananas to nie tylko jadalny owoc, ale także roślina pokojowa. Jej odmiana o paskowanych liściach świetnie przysłuży się rozświetleniu wnętrza domu czy mieszkania. Generalnie ananasy w domowych warunkach osiągają średnicę do 30 centymetrów, ale są i takie odmiany, które rozrastają się nawet do średnicy 1 metra. W przypadku młodych roślin, potrafią one dwukrotnie zwiększyć swoje rozmiary w ciągu jednego roku. Ananasy kwitną raczej niepozornie, ich kwiaty są małe i bezzapachowe. Rośliny te wymagają stosunkowo ciepłych warunków, a optymalna dla nich temperatura to ok. 18-21 stopni Celsjusza. W lecie należy podlewać ananasy 1-2 razy w tygodniu, w zimie natomiast co najwyżej raz na tydzień. Analogicznie postępujemy w przypadku zraszania rośliny. Ważne jest również to, aby od czasu do czasu ręcznie wymyć liście ananasów, pamiętając jednak o tym, by nie stosować żadnych środków nabłyszczających, które roślina źle by zniosła. Ananas jest stosunkowo łatwy w uprawie, nie trzeba go przycinać, a wystarczy jedynie usunąć zeschnięte liście.