Park krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pogórza Przemyskiego obejmuje fragment Karpat Wschodnich i część Pogórza Synowskiego. Charakteryzuje się on dużą naturalnością i wysokimi walorami przyrodniczymi. Tworzą go niewielkie malownicze góry, o ciekawym układzie grzbietów poprzecinane dolinami Sanu. Wiaru osobliwością geologiczną terenu są odkrywki fliszu karpackiego z odciskami zwierząt morskich, żyjących w dawnych epokach. Najpiękniejsze bukowo-jodłowe lasy można podziwiać w masywie suchego Obycza, gdzie zostały objęte ochroną na terenach położonych niżej rosną lasy liściaste z lipą, klonem i dębem. Dominujące są jednak buk, jodła i świerk. Atrakcją botaniczną jest brzoza czarna. Park stanowi ostoję dużych ssaków: jelenia, rysia i wilka. Z chronionych gatunków występują tu: jeż, ryjówka i nietoperz. Najczęściej odwiedzaną miejscowością na terenie Parku jest Krasiczyn, z najcenniejszymi w Polsce renesansowymi zabytkami. Obszar Jury Krakowsko-Częstochowskiej to jeden, a najpiękniejszych pod względem krajobrazowych fragmentów naszego kraju. Jest om unikatowy w skali kraju. Biały skały zbudowane są z wapieni jurajskich, wyłaniają się spośród bujnej roślinności, tworząc urwiste ściany, doliny i wąwozy. Teren ten słynie z występowania zjawisk krajowych, zarówno na powierzchni gdzie powstają różnorodne formy skałkowe, jak i pod ziemią w wyniku, których powstało tu ponad 300 jaskiń. Najdłuższa z nich jest Jaskinia Wierna, licząca ponad 1000 metrów długości. W wielu jaskiniach znajduje się także piękna szata naciekowa. W dolinach i podgórzach wapiennych skał występują efekty krasowe, źródła i wywierzyska. Niezwykłym elementem krajobrazu jest Pustynia Błędowska, obejmująca największy w Europie obszar śródlądowych piasków. Na terenach piaszczystych rosną ubogie bory sosnowe. Ciekawostką jest występowanie polskiego modrzewia i cisa. Największą atrakcja faunistyczną są nietoperze, zamieszkujące w większości jaskiń.
Obszar Ińskiego Parku Krajobrazowego wyróżnia się polodowcową rzeźbę terenu, dużym zróżnicowaniem wysokości, pięknymi lasami i malowniczymi jeziorami. Największym wzniesieniem jest tutaj Góra Głowach, objęta ochroną jako rezerwat przyrody. Pomiędzy wzgórzami leżą rynnowe jeziora, oczka wodne, wąwozy, doliny i mokradła. Najbardziej malowniczym jeziorem Parku jest jezioro Ińskie, o powierzchni 6 km2, i głębokością 42 metry. Brzegi jeziora są urwiste i porośnięte lasem, który zajmuje ponad połowę obszaru, są to przeważnie lasy mieszane i liściaste, a na terenach wilgotnych i bagnistych rosną olchy, sosny i brzozy. Oprócz zespołów roślinności leśnej, duże znaczenie ma roślinność porastająca wody i tereny podmokłe: trzciny, szuwary i wilgotne łąki. Rośnie tam wiele pięknie kwitnących roślin, dzięki, którym krajobraz Parku ma wysokie walory estetyczne. Kompleksy leśne stanowią ostoję dla dzikiej zwierzyny. Oprócz dużych ssaków łownych, jak sarny, dziki i jelenie żyją mniejsze ssaki: zające, piżmaki, borsuki i łasice. W Ińsku i Chociwlu zachowały się zabytkowe układy urbanistyczne z fragmentami średniowiecznych murów obronnych. Pojezierze Kaszubskie należy do wyjątkowo atrakcyjnych pod względem krajobrazowym części Pomorza. W granicach Parku znajdują się tereny o wybitnych walorach widokowych. Pomiędzy wzniesieniami rozciągają się jeziora wypełniające, obniżenia wytopiskowe. Zajmują one dużą część Parku, a największe z nich są ze sobą połączone i tworzą rozległy zespół Jezior Raduńsko – Ostrzycki. W krajobrazie dominują pola uprawne, a lasy zajmują tylko 1/3 jego powierzchni. Szata roślinna jest mocno zróżnicowana, co wynika z możliwości ukształtowania terenu. Oprócz borów sosnowych występują tu cenne lasy mieszane i liściaste z bukiem i dębem. W licznych terenach Parku rosną bory bagienne, a w sąsiedztwie rzek, lasy z jesionem i olchą. Lasy, jeziora i tereny podmokłe przyciągają wiele gatunków zwierząt. Rejon jezior zamieszkują przede wszystkim ptaki: bielik, rybołów, żuraw i cyraneczka. W głębszych jeziorach żyją rzadko występujące sieje i sielawy.