Pomocnik ogrodnika
Pomocnik ogrodnika nie ma łatwego życia, ponieważ najczęściej jest to osoba, która służy do noszenia, przynoszenia i ogólnie od wykonywania niemalże wszelkich poleceń ogrodników. Ogrodnik jest to osoba, która ma wielkie pojęcie o naturze i przyrodzie, a więc może bardzo dobrze używać swojej wiedzy w ogródku i miejscach gdzie dana wiedza się przydaje. Jednak nie zawsze jest on w stanie wykonać wszelkie zabiegi własnoręcznie czy w pojedynkę, a wiec potrzebny mu jest pomocnik, który pragnie kiedyś również zostać znanym i bardzo dobrym ogrodnikiem, ale jak na razie potrzeba mu jest oczywiście praktyka w zawodzie, a na pewno uda mu się ją zdobyć pracując już z zawodowym ogrodnikiem. Ogólnie można się spodziewać, że ludzie nie koniecznie zawsze mają szacunek dla pomocnika, ponieważ nie wie on tyle co ogrodnik, a więc nie jest tak samo wartościowym pracownikiem, ale jednak praca jaką on wykonuje jest bardzo ciężka i jednocześnie o wiele cięższa od pracy ogrodnika, a więc przede wszystkim musimy to bardzo doceniać. Odpadki w ogrodnictwie to bardzo często spotyka elementy naszej pracy, a wiec musimy bardzo szybko i sprawnie je składować, ponieważ dzięki temu będziemy w stanie uniknąć wielkiego bałaganu na naszej działce, który mógłby ją bardzo oszpecić, a przecież brzydka działka to wielki dyshonor dla ogrodnika. Składowanie odpadków często jest utrudnieniem dla osób, które jednak posiadają małe działki mieszkalne, ponieważ nie mają się one gdzie podziać z tymi wszelkimi odpadkami roślinnymi. Bardzo dobrym pomysłem jest wybudowanie na działce kompostnika, czy nawet zakupienie go w wersji stojącej, ponieważ w dzisiejszych czasach kompostniki są bardzo popularnie stosowane. Na ogół kompostnik jest to konstrukcja niewielkich wymiarów, a wkładając do niego odpadki jesteśmy w stanie przemienić je w kompost, który następnie będzie w stanie zasilić nasze rośliny, które dzięki zastosowaniu takiego nawozy oczywiście będą o wiele szybciej rosły, a co za tym idzie jest to bardzo pozytywna konstrukcja na naszej działce. Narzędzia jakimi posługuje się ogrodnik najczęściej są bardzo prostej budowy, ponieważ mamy do czynienia z haczką, czy grabiami, ale niekiedy trafi się również szpadel czy łopata, ponieważ ogrodnik musi pracować w ziemi i przy roślinach, a wiec nie udałoby mu się wykonać wszelkich czynności własnoręcznie czyli musi się posługiwać niczym innym jak narzędziami które ułatwią mu te czynności. Nie zawsze narzędzia ogrodnika są bardzo proste i łatwe w obsłudze, ponieważ czasami zdarzają się na przykład urządzenia elektryczne, które potrafią bardzo mocno stworzyć zagrożenie dla danego pracownika, który z nich korzysta. Między innymi do takich urządzeń możemy zaliczyć nic innego jak kosiarki do trawników, czy może nawet elektryczne nożyce do przycinania żywopłotów. Jednoznacznie udałoby nam się skrócić żywopłot naszej posiadłości na przykład za pomocą nożyczek, które są bardzo prostej budowy, ale musimy wiedzieć, że byłoby to wiele wysiłku i wiele pracy, a dzięki nożycom wykonamy takie cięcie w kilka chwil.
Ogrodnik to osoba, która musi zajmować się roślinnością. Może musi to złe określenie, ponieważ często ogrodnikami zostaje się niemalże z powołania, ponieważ bardzo lubimy zajmować się roślinami, między innymi warzywami i owocami, a więc nic nie stoi nam na przeszkodzie abyśmy zostali ogrodnikami. Oczywiście im bardziej będziemy lubili czynność, którą będziemy wykonywali oczywiście tym lepiej będzie ona nam wychodziła. Najlepszym wyznacznikiem dobrej pracy ogrodnika jest oczywiście to, ze jego rośliny dobrze się rozwijają i owocują czy kwitną w zależności od tego jaki rodzaj roślinności on hoduje. Oczywiście czasami zdarzają się oczywiście sytuacje kiedy to człowiek nie jest w stanie ogarnąć takiej czynności, ponieważ go ona albo nie interesuje, albo nie ma na nią ochoty, a więc z takim podejściem do ogrodnictwa, najlepiej nie zostawać ogrodnikiem, ponieważ i tak nie będziemy czerpali z tego wymiernych korzyści a tym bardziej przyjemności o którą coraz ciężej jest oczywiście w naszych czasach. Praca ogrodnika jest poważna i jednoznacznie odpowiedzialna, ponieważ jeżeli ogrodnik zacznie zaniedbywać swoje obowiązki to nasza działka stanie się bardzo szybko zaniedbana i brzydka, a przecież nie możemy do tego dopuścić, ponieważ okaże się, że oczywiście nie będziemy ieli chętnych gości na odwiedziny skoro u nas panuje tak wielki bałagan. Ogrodnicy często korzystają z pomocy, ale nic w tym dziwnego, ponieważ człowiek to stworzenie wygodne i zawsze będzie poszukiwało rozwiązań jak tu by umilić i skrócić sobie wykonywanie pracy. To jest właśnie największa siła napędowa tego, że ludzie starają się tworzyć wynalazki, które ciągle umilają nam życie, a jednocześnie oczywiście sprawiają że jest nam o wiele łatwiej w naszym życiu. Ogrodnicy musza mieć specjalne wykształcenie, ponieważ bez niego nie będą oni w stanie niemalże niczego osiągnąć, ponieważ ogrodnictwo wymaga bardzo dobrej znajomości natury, a co za tym idzie musimy się przygotować na wykorzystanie naszej cierpliwości, ponieważ efekty w ogrodnictwie rodzą się po woli.
Melon pochodzi z Azji Zachodniej. Uprawiany był już w Starożytności przez Egipcjan, Greków oraz Rzymian. W Polsce pierwsze wzmianki o melonie pojawiają się w literaturze średniowiecza. Melon należy do roślin jednorocznych. Jego wartość odżywcza jest większa niż ogórka. W melonie występują cukry w postaci sacharozy, fruktozy i glukozy, sole mineralne, witaminy i kwasy organiczne takie jak na przykład kwas cytrynowy. Ma bardzo duże wymagania cieplne i jest bardzo wrażliwy na wahania temperatury powietrza i gleby. Wymaga gleb przepuszczalnych, ciepłych i łatwo nagrzewających się, bogatych w próchnicę. Najlepiej melony uprawiać w pierwszym roku po oborniku lub po nawożeniu kompostem. Zbiór melonów odbywa się etapami w miarę jak owoce dojrzewają. Dojrzały owoc ma skórkę o intensywnym aromacie oraz bardzo łatwo oddzielającym się od szypułki. Melon w dziewięćdziesięciu procentach składa się z wody. Są niskokaloryczne gdyż sto gram miąższu dostarcza zaledwie czterdzieści kalorii. Sok z dojrzałego melona doskonale nadaje się do gaszenia pragnienia a nektar służy jako środek przeczyszczający i moczopędny. Dojrzałe i słodkie melony zazwyczaj spożywa się w postaci surowej ale można go również przetwarzać. Patison jest odmianą dyni zwyczajnej i pochodzi z Ameryki Środkowej. Szczególne miejsce zajmuje obecnie w kuchni Europy południowej. Jest bardzo smaczny ale niestety niedoceniany jako warzywo w kuchni polskiej choć należy do warzyw bardzo delikatnych w smaku i na dodatek jest bardzo zdrowy gdyż zawiera dużo witaminy C oraz potasu. Jest bardzo ceniony w żywieniu dietetycznym gdyż jest warzywem lekkostrawnym a dzięki takim właściwościom jest zalecany dla osób z nadwagą oraz z nadciśnieniem. Patisona można spozywać w każdym momencie jego wzrostu gdyż bardzo dobry jest zarówno młody jak i starszy owoc patisona. Z patisona można przygotować wspaniały bigos warzywny, można go faszerować, panierować lub podawać przyrządzony jak kalafior. Patison nadaje się również do marynowania. Patison rośnie praktycznie aż do pierwszych przymrozków i w takim okresie można go zbierać. Należy do warzyw odpornych na choroby oraz szkodniki. Można go pogryzać na surowo lub przetwarzać. Patisony mogą osiągać rozmiar dużego talerza lecz najlepsze są te najmniejsze, mało dojrzałe. Warzywa dyniowate mają wiele zalet smakowych ale niestety nie są doceniane w kuchni. Ponieważ są bardzo bogate w karoten, witaminę C, kwas foliowy, błonnik i składniki mineralne to powinny być bardziej doceniane i gościć na naszych stołach w niemal codziennych posiłkach. Wczesna jesień to pora kiedy w każdej kuchni powinny być przygotowywane potrawy z dyni, kabaczków, patisonów oraz cukinii. To czas na zbiory i przetwarzanie. Ponieważ warzywa dyniowate są bogate w błonnik nierozpuszczalny powinny się znaleźć w każdej diecie odchudzającej. Należą one do warzyw niskokalorycznych i beztłuszczowych. W swym składzie mają duże ilości beta karotenu i prawie nie mają sodu co jest bardzo ważne w diecie dla osób z nadciśnieniem. Ponieważ mają również działanie lekko przeczyszczające znajdują swe zastosowanie do wykonania takich potraw jak zupy oraz sałatki i desery. Inna zaletą warzyw dyniowatych jest to iż posiadają niską zdolność wiązania azotanów z gleby czyli w tych warzywach nie odkładają się metale ciężkie znajdujące się w glebie i dlatego mogą być używane w żywieniu niemowląt po ukończeniu przez nie szóstego miesiąca życia.
Domowa palma Na całym świecie wyróżniamy około 40 gatunków roślin, które wyglądem przypominają palmy. Jednymi z nich są draceny. Te popularne pokojowe rośliny są stosunkowo wytrzymałe, potrafią wytrzymać w różnych temperaturach, a niektóre możemy hodować w przydomowym ogródku. Jak już wiadomo, draceny kojarzą się z palmami, a ich liście są zielone, czasami paskowane w jaśniejszym odcieniu. I choć w swoim naturalnym środowisku rośliny te mogą osiągać nawet 6 metrów wysokości, ich odmiany pokojowe są zwykle 10 razy mniejsze. Rozróżniamy kilka gatunków dracen, wśród których znajdziemy również takie, które możemy hodować w domowym patio, a także jej miniaturowe wersje, w sam raz nadające się do przyozdobienia stołu w mieszkaniu. Starsze draceny w okresie kwitnienia, który przypada na kwiecień, wytwarzają kremowe kwiaty o intensywnym i ciężkim zapachu. Rośliny te wymagają regularnego podlewania, latem 2 razy na tydzień, zimą raz. Dobrym pomysłem jest również zraszanie dracen 2 razy w tygodniu, aby zapewnić im odpowiednią wilgotność. Figowiec to roślina z rodzaju Ficus, a jego pnąca odmiana jest niezwykle popularna. Rośnie dosyć szybko, nawet do 45 cm rocznie. Jednakże w domowych warunkach figowiec pnący nie kwitnie w ciągu roku – dotyczy to jedynie roślin hodowanych w szklarniach. Figowce to rośliny wymagające cienia i stosunkowo wilgotnej atmosfery, dlatego nie można dopuścić do wyschnięcia ziemi w doniczce, bo wtedy momentalnie padną. Co ciekawe, niektóre odmiany figowca mogą rosnąć w stosunkowo chłodnych temperaturach, a jednocześnie przy odpowiednim zaopatrzeniu w wodę dobrze znoszą bardzo ciepłe warunki atmosferyczne, choć generalnie wysokie temperatury to nie jest to, co lubią najbardziej. Aby zapewnić figowcom optymalne warunki, należy je regularnie podlewać i zraszać. I tak, latem podlewamy rośliny 2-3 razy w tygodniu, a zimą raz. Ponadto, w okresie letnim figowce wymagają codziennego zraszania. W zimie można je zraszać co drugi dzień, o ile nasze mieszkanie nie jest przesadnie ogrzewane – wtedy konieczne jest zraszanie codzienne, tak jak latem.